|
|
Lees tip
Tip een vriend
| GrachtenpandenHet Venetië van het noorden
De grachten en waterwegen van Amsterdam belichamen de ziel en de geschiedenis van de stad. De Keizersgracht wordt gedomineerd door elegante herenhuizen. Op de Brouwersgracht zijn verbouwde pakhuizen te zien, terwijl de Reguliersgracht rust uitstraalt. Aan het begin van de zeventiende eeuw maakte stadstimmerman Hendrick Staets een ambitieus plan om de stad vier keer zo groot te maken om ruimte te bieden aan het groeiende bevolkingsaantal. In 1641 werd vanaf de Brouwersgracht in het westen begonnen met de aanleg van drie nieuwe grachten, die de stad omsloten en samen bekend staan als de grachtengordel. De Herengracht werd genoemd naar de patriciërsstand. De Keizersgracht eerde de keizer van het Heilige Roomse Rijk en de Prinsengracht verwees naar de banden van de stad met het huis van Oranje. Aan deze grachten vestigden zich de rijke burgers. Als je er nu gaat kijken zal er weinig veranderd zijn.Plezier- en woonboten
Met de komst van de wegen en spoorwegen nam het belang van de grachten van Amsterdam af voor de aan- en afvoer van goederen. De Amsterdamse grachten spelen tegenwoordig vooral in de toeristenindustrie een grote rol.Met verordeningen tracht het gemeentebestuur de hoeveelheid plezier- en woonboten te beteugelen. Desondanks liggen er nog altijd 2500 woonboten binnen de stadsgrenzen. Bruggen
Over de grachten liggen talloze bruggen, waaronder de beroemde traditionele dubbele ophaalbrug, die de naam Magere Brug kreeg. De huidige houten brug is een 20e-eeuwse replica van het 17e-eeuwse origineel. De mechanische aandrijving werd pas in 1994 geïnstalleerd. De Magere Brug werd rond 1670 gebouwd. Een paar keer per uur laat de brugwachter schepen door, vervolgens springt hij op zijn fiets en opent hij de Amstelsluizen en de Hoge Sluis.'s-Avonds zijn veel bruggen verlicht, waardoor een rondvaart op deze uren door de grachten een sprookjesachtige ervaring is. Grachtenpanden
De oudste grachtenpanden waren houten gebouwen met rieten daken. Deze huizen hadden maar één verdieping met voor en achter een verschillend niveau. Later werden de grachtenpanden groter. Veel zeventiende-eeuwse grachtenhuizen zijn verzakt, doordat de fundering niet stevig genoeg was. De huizen werden vroeger met houten stutten overeind gehouden, maar met moderne techniek kunnen verrotte funderingen tegenwoordig zonder sloop worden vervangen. Grachtenpanden zijn vaak diep en smal, omdat de belasting werd geheven op grond van de breedte van de gevel. De kantoren waren doorgaans in het achterhuis gevestigd.![]() Koets op de Leliegracht ![]() Gunters en Meuser door architecten P. Vorkink en J.P. Wormser (1917/18) Kunst in grachtenpandenHet drie verdiepingen hoge huis waarin Rembrandt twintig jaar heeft gewoond ging in 1911 open als het Rembrandthuis. In het Rembrandthuis kunt u zien hoe de kunstenaar leefde en kunt u fraaie tekeningen en etsen bewonderen, waaronder een fascinerende serie zelfportretten. Meer werk van deze kunstenaar treft u aan in het Rijksmuseum.In Museum Willet-Holthuysen weerspiegelen rijk gedecoreerde kamers, schilderijen, Venetiaans glas, zilverwerk en meubels de rijkdom in de Gouden Eeuw. Vervolg uw reis door AmsterdamAmsterdam StartpaginaPrins Hendrikkade Museumplein Rondvaart Amsterdam |
|
© 1998 - 2008 Absofacts is een uitgave van Absolute Figures.
|

De grachten en waterwegen van Amsterdam belichamen de ziel en de geschiedenis van de stad. De Keizersgracht wordt gedomineerd door elegante herenhuizen. Op de Brouwersgracht zijn verbouwde pakhuizen te zien, terwijl de Reguliersgracht rust uitstraalt. Aan het begin van de zeventiende eeuw maakte stadstimmerman Hendrick Staets een ambitieus plan om de stad vier keer zo groot te maken om ruimte te bieden aan het groeiende bevolkingsaantal. In 1641 werd vanaf de Brouwersgracht in het westen begonnen met de aanleg van drie nieuwe grachten, die de stad omsloten en samen bekend staan als de grachtengordel. De Herengracht werd genoemd naar de patriciërsstand. De Keizersgracht eerde de keizer van het Heilige Roomse Rijk en de Prinsengracht verwees naar de banden van de stad met het huis van Oranje. Aan deze grachten vestigden zich de rijke burgers. Als je er nu gaat kijken zal er weinig veranderd zijn.
Met de komst van de wegen en spoorwegen nam het belang van de grachten van Amsterdam af voor de aan- en afvoer van goederen. De Amsterdamse grachten spelen tegenwoordig vooral in de toeristenindustrie een grote rol.
Over de grachten liggen talloze bruggen, waaronder de beroemde traditionele dubbele ophaalbrug, die de naam Magere Brug kreeg. De huidige houten brug is een 20e-eeuwse replica van het 17e-eeuwse origineel. De mechanische aandrijving werd pas in 1994 geïnstalleerd. De Magere Brug werd rond 1670 gebouwd. Een paar keer per uur laat de brugwachter schepen door, vervolgens springt hij op zijn fiets en opent hij de Amstelsluizen en de Hoge Sluis.
De oudste grachtenpanden waren houten gebouwen met rieten daken. Deze huizen hadden maar één verdieping met voor en achter een verschillend niveau. Later werden de grachtenpanden groter. Veel zeventiende-eeuwse grachtenhuizen zijn verzakt, doordat de fundering niet stevig genoeg was. De huizen werden vroeger met houten stutten overeind gehouden, maar met moderne techniek kunnen verrotte funderingen tegenwoordig zonder sloop worden vervangen. Grachtenpanden zijn vaak diep en smal, omdat de belasting werd geheven op grond van de breedte van de gevel. De kantoren waren doorgaans in het achterhuis gevestigd.
